|
I
II
III
IV
V
p. 294
VI
VII
VIII
IX
X
XI
XII
XIII
XIV
XV
XVI
p. 295
XVII
XVIII
XIX
XX
XXI
XXII
XXIII
XXIV
XXV
XXVI
p. 296
XXVII
XXVIII
XXIX
XXX
XXXI
XXXII
XXXIII
XXXIV
XXXV
XXXVI
XXXVII
p. 297
XXXVIII
XXXIX
XL
XLI
XLII
XLIII
XLIV
XLV
XLVI
XLVII
XLVIII
p. 298
XLIX
L
LI
LII
LIII
LIV
LV
LVI
LVII
LVIII
p. 299
LIX
LX
LXI
LXII
LXIII
LXIV
LXV
LXVI
LXVII
LXVIII
LXIX
p. 300
LXX
LXXI
LXXII
LXXIV
LXXV
LXXVI
LXXVII
LXXVIII
LXXIX
LXXX
LXXXI
LXXXII
p. 301
LXXXIV
LXXXV
LXXXVI
LXXXVII
LXXXVIII
|
Noctis sub silentio,
Deditus quodammodo
Corpus carens video
De quo michi visio
Cum dormirem paululum,
Ecce quidam Spiritus,
De predito Corpore,
Corporis cum gemitu
Anima ad Corpus.
Juxta Corpus Spiritus
Et hiis verbis acriter
<< O Caro miserima,
Quam mundus tam prospere
Nonne tibi pridie
Nonne te provintia
Ubi nunc familia
Cauda tua florida
Non es nunc in turribus
Sed nec in palatiis
Nunc delata feretro
Jaces nunc in tumulo
Quid tibi palatia
Vix nunc tuus tumulus
[Quemque false iudicas
Per te nobis data est
Ego, inquam, Anima
Et ad similitudinem
Ab omnique crimine
De tuis criminibus
O Caro miserima,
Si scires suplicia
Vere posses dicere:
Utinam ad tumulum
Non est mirum, fateor,
Quicquam boni facere
Sed semper ad scelera
Unde semper erimus
In penis acerrimis
Nulle ling[u]e seculi
Unam penam minimam
Sed, quo magis cruciar,
Ubi [nunc] sunt predia
Excelsa palatia,
Gemma[s] per quas annulis
Et nummorum copia
Ubi lectisternii,
Vestis mutatoria
Species aromatum
Vasa mense, gausape
Ubi modo volucres,
Vel murene nobiles,
Non cichoniis vel gruibus
Sed nunc esca vermium,
Talis peccatoribus
Tua domus qualiter
Eius nonne sumitas
Jam clauduntur oculi,
Nullum membrum superest
Quicquid dudum misero
Dolo, fraude, fenore,
Longeva per tempora
A te totum rapuit
Non modo circumdaris
Cum per mortem excidit
Rapitur cuiuslibet
Tue iam tristicia
In tuis parentibus
Quia sibi remanent
Et thesauri copia
Mortem tuam breviter
Non credo quod mulier
Darent quinque iugera
Ut nos, qui de innodio
A penis redimerent
Jam scis, Caro misera,
Mundi falax gloria,
Repleta doloribus,
Et veneno demonii
Pretiosis vestibus
Tuum valet palium
Parvo linteamine
Tibi modo pauperes
Et, licet non sentias
Scias quod suppliciis
Nam testantur omnia
Quod tormenta postmodum
Te qui pater pauperum
Jam rodunt in tumulo
Tecum diu nequeo
Nescis ad opposita
Corpus ad Animam.
Tandem postquam Spiritus
Sese Corpus erigit
[Postquam vero gemitus
Querit quisnam talia
<< Esne, inquam, Spiritus
Non sunt vera penitus
Jam probabo plenius
Quod, si vera sunt quedam,
Feci te multotiens
Et a bonis actibus
Sed, si Caro faciat
Plus est culpa Spiritus;
Mundus et demon[ium]
Et Carnem miserimam
Qua, si rigor Anime
In peccati formam
Sed, ut mihi dixeras,
Et bonoque, nobili
Et ad suam speciem
Ut ancilla fierem
Ergo, si tu domina
Et dabatur ratio,
Nos in mundo regere,
In rebus illicitis
Non Carnem, sed Animam
Que se, cum sit domina,
Nam Caro per Spiritum
Fame, siti, verbere,
Caro sine Spiritu
Omnis aminiculo
Caro que per Spiritum
Per mundi blandicias
Caro que corrumpitur
Carni sine Spiritu
Sed quod iubet exequor
Caro sine Spiritu
Si voluptas Spiritus
Per Carnem pedisequam,
Culpa tangit Animam,
In quod Caro fragilis
Carne quidem gravius
Carnis sequens libitum
Rodunt mea viscera
Jam non loquor amplius;
Anima ad Corpus.
Adhuc dixit Anima:
Et tua, si potero,
Ut quid michi loqueris,
Volens mihi penitus
O Caro miserima,
Multa vana, frivola,
Verba tam asperima
Atamen in pluribus
Istud enim consonum
Restitisse debui
Sed tua fragilitas
Nugis mundi debita,
Quando te voluero,
Verbere, vigiliis,
Mox te mundi vanitas
Et illius favolis
Et ita dominium
Perditrix domestica
Per mundi blandicias
In peccati puteum
Scio me culpabilem:
Quod, cum essem domina,
Sed tu me deceperas
Quomodo delinqueras
Si mundi delitias,
Despexisses, statui,
Demonis astucias,
Adhesisses monitis,
Sed cum tripudie
Hanc vitam diutinam
Mori non putaveras,
Quando de palatio
Hominum falatia
Hos magis amplectitur,
Illos fallit citius
Et dat post divitias
Quod tibi, dum vixeras,
Jacentem in tumulo
Corpus, hoc intelligens,
Et verbis humilibus
Corpus ad Animan.
<< Qui vivendo potui
Aurum, gemmas, predia,
Castella construere,
Putasne quod credidi
Optime nunc video,
Quod nec auri dominus
Nec vis, nec pecunia,
Hoc declarant pagine
Ambo quidem possumus
Et culpamur, fateor,
Tibi culpa gravior
Multis rationibus
A sensato quolibet
Jura clamant, ratio
Ut cui plus pre ceteris
Ab eo plus utraque
Vitam et memoriam
Tibi dederit Dominus
Quibus tu compescere
Pravum, et dilligere
Posquam sic ornata
Et tu mihi fatue
Meisque blandiciis
Satis linquent omnia
Addo, licet refferam
Quod iura mihi potens est
Exeunte Spiritu,
Monet se ne postea,
Videtne vel loquitur?
Spiritus vivificat,
Si haberet Anima
Numquam Caro vinceret
Si Deum, dum vixeras,
Et si causas pauperum
Nec parvorum hominum
Non me mundi vanitas
Que vivendo splendide
Ecce que de omnibus
Putredo cum vermibus
Quibus post delicias
Et scio pretereo
In die novissimo,
Penas mortis perpeti;
Mors interminabilis,
Anima ad Corpus.
Ad hec clamat Anima
<< Eu, quod umquam fuerim
Cur permisit Dominus
Cum prestita fuerim
O felix condictio
Cadunt cum corporibus
Nec post mortem subeunt
Talis esset utinam
Corpus ad Animam.
Corpus post hoc loquitur
<< Si tu apud inferos,
Dic mihi, te deprecor,
Si qua spes miseris
Quid ibi paratur
Que prius, dum vixerant,
Si sit eis aliqua
Pro nummis atque prediis
Anima ad Corpus.
<<Corpus, tua ratio
Cum Infernum subeunt
Non est spes ulterius
Nec pro elemosinis
Si tota fidelium
Si totam pecuniam
Si tota religio
In Inferno positum
Non daret Dyabolus
Unam vinctam animam
Pro centenis milibus
Nec quandoque sineret
Ad hoc quod interrogas
Personis nobilibus?
Quod, dum quis in seculo
Tanto cadit gravius,
Dives ergo moriens,
Stranius pre ceteris
Nam quanto delitiis
Tanto pena gravior
Postquam tales Anima
Ecce duo demones
Quos pene describere
Nec mundi depingere
Ferreos in manibus
Ignemque sulphureum
Similes ligonibus
Visi sunt ex naribus
Aures erant patule
Et erant in frontibus
Per extrema cornuum
Digitorum ungule
Isti cum funiculis
Quam secum ad Inferos
Mox maligni spiritus
Cui vite tripudie
Et ei cum talibus
Quidam cum corrigiis
Quidam fimum stercorum
Et quidam in faciem
Quidam suis dentibus
Attamen a corpore
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Ad hec dicunt Demones
<< Hii qui nobis serviunt
Posses vero dicere
Sed debes in cemtuplum
Post hec tandem Anima
Et voce qua poterat
Quando vero baratri
Eiulat, insonuit:
Concultantes Demones
<< Tarde nimis invocas
Parum prodest amodo
Non est ultra venie
Non lumen de cetero
Decor iam mutabitur
Nostre sociaberis
Et sic apud Inferos
Talia cum videram,
Et, extra me positus,
Mox expansis manibus
Orans ut me protegat
Mundumque cum frivolis
Aurum, gemmas, predia
Rebus transitoriis
Et in Cristi manibus
Ecce mundus moritur,
Ordo rerum vertitur;
Exultat iniusticia;
Sint in mundo igitur
Mundus ad interitum
Dii facti iterum
Nam qui nummos possidet
Hic ut Deus colitur,
Et que theologice
Fides, Spes et Caritas,
Fraus et Avaritia
Ex his iam in seculo
Si sis ortu nobilis,
Si benignus, humilis,
Hec nil tibi proderunt,
Nam sola pecunia
Dummodo sum splendidus,
Et multa familia
Prudens sum et sapiens
Ego tuus nepos,
Ista dum deficerint,
Nostra consanguinitas;
Cessatque noticia;
Qui, dum vivens fueram,
O vitanda vanitas!
O amor lamentabilis!
Cur tot mors inficis,
Nec quod transit citius
Si mundus divitibus
Iuventutem floridam,
Pulcram et durabilem
Bene possent divites
Homo miser, cogita;
Quis est ab initio
Hic qui vivit hodie
Cui prorsus hominum
Quando genus hominum
Quo post mortem transeat
Unde quidam sapiens
<< Contremisco iugiter
Quod et quo propero
De morte dum cogito
Unum est quod moriar,
Tertium quod nescio
Sed ut suis merear
Amen >> .
|
|
tempore brumali,
sompno spirituali,
spiritu vitali,
fit sub forma tali.
vigillando fessus,
noviter egressus
graviter oppressus,
plangebat excessus.
stetit et ploravit,
Corpus increpavit:
quis te sic prostravit,
pridie ditavit?
mundus subdebatur?
toto verebatur?
que te sequebatur?
iam nunc amputatur!
de petris quadratis,
magne largitatis;
parve quantitatis
breviore satis.
prosunt nunc, vel edes?
septem capit pedes;
amodo non laedes;]
in Inferno sedes.
nobilis creata,
Domini formata,
baptissmo mundata,
sum sic denigrata.
mecum es dampnata!
nobis preparata,
"Heu, quod sum nata?
essem de ventre (trans)lata!"
[quia,] dum vixisti,
me non permisisti,
pessima me traxisti,
in dolore tristi!
sum, et semper ero!
dicerent, pro vero,
quam infelix fero!
veniam non spero!
que tu congregasti,
turres quas fundasti,
digitos ornasti
quam Deum plus amasti?
tam miri decoris,
varii coloris,
placiti saporis,
mirici candoris?
vel caro ferina,
vel electa vina?
redolet cochina,
hec [est] vis divina,
imminet ruina.
tibi mundo placet,
super nasum iacet?
lingua tua tacet,
quod iam lucro vacet.
congregasti modo,
metu vel rigore,
cum magno labore
mors unius hore.
amicorum choris;
flos tui decoris,
vinculum amoris;
cessavit uxoris.
a modo non speres,
terre, bachus et res,
pro qua penas feres;
plangit tuus heres.
tua sive nati
terre sive prati
iam sumus sublati,
quas debemus pati.
quam scis male tuta,
nequam cum versuta,
vitiis polluta,
nequiter inbuta.
non es nunc induta:
vix duo minuta;
jaces involuta;
non ferunt tributa.
nunc tormenta dura,
non es caritura;
Scripturarum iura
mecum es passura.
non eras, sed predo,
vermes et putredo;
stare, sed recedo;
respondere, credo. >>
talia dixisset,
quasi revixisset;
multos emisisset,]
locutus fuisset:
meus, qui sic faris?
cuncta que loquaris;
argumentis claris
in multis nugaris.
in multis errare
sepe declinare;
Animam errare,
audi, dicam quare.
fedus pepigere,
secum commiscere;
cesset coercere,
cadunt ambo vere.
Deus te creavit
sensu te ditavit,
pariter formavit,
tibi me dotavit.
creata fuisti,
per quam debuisti
cur mihi favisti
et non restitisti?
iustum est culpari
sinit ancillari;
debet edomari
sic vult dominari.
nichil operatur,
vivens [re]negatur;
non subpeditatur
mox infatuatur.
per se malum nescit;
nichil innotescit;
culpa tibi crescit;
mortua quiescit.
inops dicatur
Caro ad q[ui]d culpatur?
per quam imperatur
vivens operatur.
tu peccasti, crede
fragilis ac fede;
vermes in hac ede;
Anima, recede! >>
<< Tecum volo stare
dicta retractare;
Corpus, tam amare,
culpam imputare?
que vivens dum fuisti
a quo didicisti
que iam protulisti?
recte respondisti.
scio veritati:
tue voluptati;
prona voluptati,
noluit hoc pati.
Caro, castigare,
vel fame domare,
cepit effrenare.
coegit te vacare.
de me suscepisti;
de me sic fuisti,
me post te traxisti;
tamdem mox mersisti.
nam in hoc erravi,
te non refrenavi;
fraude tam suavi,
culpa magis gravi.
dolo machinantis
sed et incantantis
et Celotonantis
essemusque cum sanctis.
mundum fraus arisit,
firmiter promisit;
sed mors hic allisit,
ad tumbam te misit.
mundus habet morem;
quibus dat honorem,
per necis rigorem,
vermes et fetorem.
amici fuere
nolunt te videre! >>
cepit quasi flere
ita respondere:
multis imperare,
nummos congregare,
gentes iudicare,
tumulum intrare?
et est mihi clarum,
nec divitiarum,
nec genus preclarum;
sanctarum Scripturarum.
a Cristo culpari;
sed non culpa pari:
debet imputari:
potest hoc probari.
hoc non ignoratur,
pariter testatur;
virtutum donatur,
tandem exigatur.
licet et intellectum
sensumque perfectum,
debebas affectum
id quod erat rectum.
virtutibus tu fuisti,
pronam te dedisti
minus restitisti,
quod plus deliquisti,
corde cum amaro,
argumento claro,
quid acusatur Caro?
vel cito vel raro?
Hoc est ergo clarum:
Caro potest parum;
Deum suum charum,
vires animarum.
amasses perfecte
judicasses recte,
habuisses secte
decepisset nec te.
sericis amicta,
michi sunt relicta,
et hoc domus stricta
mundi sum amicta.
quod sum resurectura
tecumque passura
heu, mors illa dura,
fine caritura ! >>
voce tam obscura:
in rerum natura!
quod sim creatura
esse peritura?
pectorum brutorum!
spiritus eorum,
loco tormentorum;
finis impiorum! >>
Anime tam tristi:
Anima, fuisti,
quid ibi vidisti?
de dulcore Christi?
nobilibus personis
sedebant in tronis,
spes redemptionis
ceterisque donis? >>
caret ratione;
dampnate persone,
de redemptione,
nec oratione.
pietas oraret,
mundus suam daret,
ieiuniis vacaret,
numquam liberaret!
ferox et effrenis
in suis cathenis
prediis terrenis,
quod careret penis.
quid ibi paratur
Hoc pro lege datur:
magis exaltatur,
si transgrediatur.
si forte damnatur,
penis implicatur;
plus delectatur,
sibi deputatur. >>
promiserat merores,
pice nigriores,
non possunt scriptores,
totius pictores.
stimulos ferrentes,
per os emittentes;
sunt eorum dentes;
prodire serpentes.
sanie fluentes,
cornua gerentes,
venenum fundentes,
ut aprorum dentes.
Animam ceperunt,
gementem traxerunt;
passim occurrerunt,
dentibus studerunt.
iocis aplauderunt;
ipsam perstrinxerunt,
in os proiecerunt ,
eius emiserunt.
ipsam corroserunt;
pellem astraxerunt.
. . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . .
quasi fatigati:
sic sunt pagati!
sicut buffo grati;
duriora pati. >>
gemens suspiravit,
parum murmuravit,
Limbum subintravit,
<< Iesu, fili David! >>
responderunt ei;
nomen tui Dei:
<< miserere mei >> .
spes nec requiei.
videbis diei,
tue speciei,
ad hinc aciei;
consolantur rei. >>
dormiens expavi,
statim vigilavi;
ad Deum clamavi,
a pena tam gravi.
suis condempnavi;
nichil reputavi;
obrenuntiavi,
totum me comendavi.
vitio sepultus;
sapiens fit stultus;
cessat Cristi cultus;
labor et tumultus.
vertitur . . . ,
Iupiter et Phebus;
et habundat rebus,
septus aciebus.
virtutes vocantur,
pene suffocantur;
et que derivantur
toto dominantur.
si vultu serenus,
moribus plenus,
si tu sis egenus;
formam dat et genus.
vestibus ornatus,
sum circumdatus,
et morigeratus,
tu meus cognatus.
statim evanescit
morte refrigescit;
ita quod me nescit
surgens mihi cessit.
O divitiarum
O virus amarum!
faciendo carum,
quam flamma stuparum?
tria posset dare:
et mortem vitare,
prolem procreare,
nummos congregare.
mors ita cumpescit:
qui morti non cessit,
cras forte putrescit,
partem iam nescit.
morti deputatur,
quisquam ignoratur;
ita de se fatur:
dum mens meditatur;
quid mihi paratur;
contristor et comploro;
et tempus ignoro,
quorum iungar choro,
iungi Deum oro.
|
4
8
12
16
20
24
28
32
36
40
44
48
52
56
60
64
68
72
76
80
84
88
92
96
100
104
108
112
116
120
124
128
132
136
140
144
148
152
156
160
164
168
172
176
180
184
188
192
196
200
204
208
212
216
220
224
228
232
236
240
244
248
252
256
260
264
268
272
276
280
284
288
292
296
300
304
308
312
316
320
324
328
332
336
340
344
|
