immortalitate vestimur? Sane ut Dei veritas impleatur.
Quia enim misericordiam et veritatem diligit Deus, necesse est
mori quidem hominem, quippe quod praedixerat Deus,
sed a morte tamen resurgere, ne obliviscatur misereri Deus.
Ita ergo mors, etsi non perpetuo dominatur, manet
tamen propter veritatem Dei vel ad tempus in nobis,
quemadmodum peccatum, etsi iam non regnat in nostro mortali
corpore, non tamen deest penitus nobis. Proinde Paulus ex
parte quidem liberatum se a lege peccati et mortis gloriatur,
sed rursum se utraque nihilominus lege aliqua ex parte
gravari conqueritur, sive cum adversus peccatum miserabiliter
clamat: Invenio aliam legem in membris meis, et cetera,
sive cum ingemiscit gravatus, haud dubium quin lege mortis,
redemptionem exspectans corporis sui.
29. Sive itaque haec, sive alia quaecumque in hunc
modum, prout in talibus in suo quisque sensu abundat, ex
occasione sepulcri christianis sensibus suggerantur, puto
quod non mediocris dulcedo devotionis infunditur quominus
intuenti, nec parum proficitur cernendo, etiam
corporalibus oculis, corporalem locum dominicae quietis.
Etsi quippe iam vacuum sacris membris, plenum tamen
nostris et iucundis admodum sacramentis. Nostris, | |