Impavidus profecto miles, et omni ex parte securus, qui
ut corpus ferri, sic animum fidei lorica induitur. Utrisque
nimirum munitus armis, nec daemonem timet, nec
hominem. Nec vero mortem formidat, qui mori desiderat.
Quid enim vel vivens, vel moriens metuat, cui vivere
Christus est, et mori lucrum? Stat quidem fidenter libenterque
pro Christo; sed magis cupit dissolvi et esse cum
Christo: hoc enim melius.
Securi ergo procedite, milites, et intrepido animo inimicos
crucis Christi propellite, certi quia neque mors, neque vita
poterunt vos separare a caritate Dei, quae est in Christo Iesu,
illud sane vobiscum in omni periculo replicantes: Sive
vivimus, sive morimur, Domini sumus.
Quam gloriosi revertuntur victores de proelio! Quam
beati moriuntur martyres in proelio! Gaude, fortis athleta,
si vivis et vincis in Domino; sed magis exsulta et gloriare si
moreris et iungeris Domino. Vita quidem fructuosa, et
victoria gloriosa; sed utrique mors sacra iure praeponitur.
Nam si beati qui in Domino moriuntur, non multo magis qui
pro Domino moriuntur?
2. Et quidem sive in lecto, sive in bello quis moritur,
pretiosa erit sine dubio in conspectu Domini mors sanctorum
eius. Ceterum in bello tanto profecto pretiosior, quanto et
gloriosior. vita secura, ubi pura conscientia! O, inquam, | |